''Επτωχεύσαμεν!''
Μαρία Ι. Κιοσεπαρά Ασκ. Δικηγόρος
Ο εφιάλτης του νεοέλληνα συνοψίζεται στα εξής: Κόκκινα δάνεια, υπέρογκοι τόκοι και ανατοκισμοί και συνακόλουθα ασταμάτητα τηλεφωνήματα και οχλήσεις από funds. Δυστυχώς ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού της χώρας μας έχει βρεθεί σε τεράστιο οικονομικό αδιέξοδο εδώ και αρκετά χρόνια παλεύοντας να βρεί μια βιώσιμη λύση. Τα αίτια γι αυτές τις καταστάσεις ποικίλουν δεν φτάνουν ακόμα και τόμοι ολόκληροι για να αναλυθούν.
Μια έσχατη λύση αλλά ουσιαστική λύση στο οικονομικό και κοινωνικό αδιέξοδο των πολιτών, ήρθε να δώσει ο νέος πτωχευτικός Νόμος 4738/2020. Η πτώχευση μικρού αντικειμένου δεν είναι μόνο νομικό εργαλείο . Είναι μηχανισμός κοινωνικής προστασίας και επανεκκίνησης, που δίνει σε πραγματικά αδύναμους οφειλέτες την δυνατότητα να ξανασταθούν οικονομικά και ανθρώπινα. Αίτηση για πτώχευση μπορεί να υποβάλει σύμφωνα με τον νέο πτωχευτικό και ο οφειλέτης που βρίσκεται σε παύση πληρωμών, όταν δηλαδή αδυνατεί να εκπληρώσει τις χρηματικές υποχρεώσεις του κατά τρόπο γενικό και μόνιμο. Ο οφειλέτης απαλλάσσεται πλήρως από κάθε οφειλή προς τους πτωχευτικούς πιστωτές σε 36 μήνες από την ημερομηνία κήρυξης της πτώχευσης ή την καταχώρισή του στο Ηλεκτρονικό Μητρώο Φερεγγυότητα, εφόσον δεν έχει ασκηθεί προσφυγή που έγινε δεκτή κατά της αίτησης απαλλαγής. Ο θεσμός της πτώχευσης μικρού αντικειμένου όπως φαίνεται δημιουργήθηκε για να δώσει μια πιο ρεαλιστική και ανθρώπινη λύση σε περιπτώσεις όπου ο οφειλέτης διαθέτει ελάχιστη ή σχεδόν ανύπαρκτη περιουσία. Με την απλοποιημένη αυτή διαδικασία επιτυγχάνεται γρήγορη εκκαθάριση, περιορισμός των εξόδων και ταχύτερο κλείσιμο μιας οικονομικής εκκρεμότητας που διαφορετικά θα παρέμενε άλυτη. Δίνει τη δυνατότητα για μια ουσιαστική «δεύτερη ευκαιρία», επιτρέποντάς στους ανθρώπους να ξανά μπουν στην οικονομική και κοινωνική ζωή χωρίς το βάρος μιας διαρκούς οφειλής. Χρειαζόμαστε και άλλους νόμους που να δίνουν τέλος σε υποθέσεις χωρίς μέλλον. Νόμους που να δίνουν στους πολίτες μια ανάσα, μια ασφάλεια και την δυνατότητα να ξανά δημιουργήσουν, να καταναλώσουν , να φορολογηθούν.
Να μπορεί να εργαστεί ο κάθε πολίτης νόμιμα χωρίς φόβο κατάσχεσης και με μια στοιχειώδη ψυχική και οικονομική σταθερότητα. Δεν θέλουμε μια χώρα που να μαστίζεται από μια παραοικονομία επιβίωσης αλλά μια χώρα στην οποία προάγεται η αξιοπρέπεια και η παραγωγικότητα των ατόμων. Όταν γίνεται κατάσχεση χρημάτων πλειστηριάζονται τα όνειρα, όμως τα όνειρα δεν βγαίνουνε σε πλειστηριασμό… Μαρία Ι. Κιοσεπαρά, Ασκ. Δικηγόρος
Δεν υπάρχουν σχόλια :
Δημοσίευση σχολίου