Στάσου… Έρωτας! Κείμενο από την κα. Δήμητρα - Κλαούντια Ζόγκα

Στάσου… Έρωτας! 

Κείμενο από την κα. Δήμητρα - Κλαούντια Ζόγκα

Σιωπή, λέξεις, βλέμματα, πράξεις, λόγια, σιωπή, καρδούλες, βήματα μπρος–πίσω, αντιδράσεις, τηλεφωνήματα, μηνύματα, σεξ, έρωτας, πάθος, λάθος και πάλι από την αρχή.

Εάν ο έρωτας στις μέρες μας περιγραφόταν με λέξεις μονοσήμαντης σημασίας, λιτότητας και ασφάλειας. Οι περισσότεροι παίζουν εκ του ασφαλούς, με τα ίδια μοτίβα, με τις ίδιες ατάκες, την ίδια προσέγγιση, ίδια εξέλιξη και πορεία.

«Βασίζεσαι σε στοιχεία και ποσοστά;» θα ρωτήσεις, και όχι άδικα. Όχι… είναι η απάντηση. Βασίζεται στις ανθρώπινες ιστορίες και εμπειρίες περί έρωτος.

Παράξενος ο έρωτας, δεν ορίζεται αλλά σε ορίζει. Δεν σε ακούει αλλά υπακούς, δεν σε ρωτάει αλλά απαντάς, δεν σε αγγίζει αλλά σε κατακλύζει, δεν τον κοιτάς αλλά σε αποκαλύπτει, δεν του μιλάς αλλά σου φωνάζει, δεν τον θες αλλά δεν τον νοιάζει.

Ο έρωτας, εάν ήταν λογοτεχνικό κείμενο, θα ήταν οξύμωρο σχήμα, με μεταφορές, περιγραφικές εικόνες, παρομοιώσεις και στοιχεία υπερβολής. Δεν θα σου έδινε ξεκάθαρο τέλος, διότι δεν αντέχει τον χρόνο και τα χρονικά όρια, δεν μπορεί τα καλούπια και τις στρατηγικές. Θα συνδύαζε μια λογική συμφωνία σε ένα ατέρμονο πάθος.

– Γίνεται;

– Μη μου πεις ότι δεν το έχεις ζήσει;

– Τον έρωτα;

Εάν έχεις ζήσει τον έρωτα, είσαι τυχερός. Έχεις μια τύχη που δεν την έχουν όλοι!

– Ακόμα και για αυτούς που έχουν πληγωθεί;

Η πιο ηδονική μορφή αυτοχειρίας, χειραψίας; Τυχερός όποιος νιώθει, ανεξαρτήτως απόχρωσης. Εφόσον νιώθεις, είσαι Ζωντανός!

Όσοι υψώνουν τείχη, πύργους, κάστρα και πανοπλίες, εκείνους να συμπονείς, εκείνους να τους αγκαλιάζεις λίγο, γιατί εκείνοι είναι φοβισμένοι, κρυμμένοι σε έναν εγωισμό του «δε με αγγίζει τίποτα». «Υπήρξαμε όλοι δειλοί, ίσως και αναίσθητοι· δεν ζούσαμε όμως, απλά υπήρχαμε».

Το ερώτημα είναι διττό ή και τριπλό. Θες να επιβιώνεις, να υπάρχεις ή να ζεις;

Με βάση την απάντηση που επιλέγεις πιο πάνω, έτσι ζεις και στον έρωτα. Κάποιοι επιβιώνουν στη μοναξιά τους, στις φοβίες τους, στα εφήμερα ηδονικά κρεβάτια, στις χρησιμοθηρικές χειραψίες, άλλοι υπάρχουν λογικά, επιφανειακά, μόνοι ή σε συμβιβασμένες χλιαρές καταστάσεις (γάμους, σχέσεις κτλ. κτλ.). Άλλοι τον ζουν αληθινά, τολμηρά και γενναία, για όσο και άλλο τόσο ή καθόλου!

– Εσύ τον ζεις;

– Εγώ ξέρω να τον γράφω πάντως με βεβαιότητα. Άλλες φορές σε λευκά χαρτιά, άλλες φορές στα παλιά μου τα συναισθήματα και άλλες φορές σε μια θέα με ένα ποτήρι μπουρμπουλήθρες.

– Άρα;

– Δεν απαντάω σε προσωπικές ερωτήσεις. Τις ζω!

Στάσου… Έρωτας! 

Κείμενο από την κα. Δήμητρα - Κλαούντια Ζόγκα